Bloki kodu

Blok kodu, czy też blok, jest grupą składającą się z zera lub większej liczby wyrażeń, wprowadzając charakteryzujący się zdefiniowanym zakresem nowy korpus. (Blok z wyrażeniami zerowymi byłby pustym blokiem i w idealnym przypadku byłby używany jedynie jako symbol zastępczy do późniejszego wypełnienia).

Bloki kodu mogą pojawiać się tylko po identyfikatorach.

Zakres odnosi się do części programu, w której skojarzenie identyfikatora (nazwy) z wartością jest prawidłowe, a nazwę można wykorzystać do utworzenia odwołania do wartości. Na przykład dowolne stałe lub zmienne utworzone w bloku kodu istnieją tylko w kontekście bloku kodu. Oznacza to, że żywotność obiektów jest ograniczona do zakresu, w którym zostały utworzone, i nie można ich wykorzystywać poza danym blokiem kodu.

Poniższy przykład ilustruje sposób obliczania maksymalnej liczby strzał, jaką gracz może zakupić z posiadaną liczbą monet. Stała MaxArrowsYouCanBuy została utworzona w bloku if, zatem zakres jest ograniczony do bloku if. Gdy stała MaxArrowsYouCanBuy zostanie wykorzystana w ciągu tekstowym print, wygeneruje błąd, ponieważ nazwa MaxArrowsYouCanBuy nie istnieje w zakresie poza wyrażeniem if.

CoinsPerQuiver : int = 100
ArrowsPerQuiver : int = 15
var Coins : int = 225

if (MaxQuiversYouCanBuy : int = Floor(Coins / CoinsPerQuiver)):
    MaxArrowsYouCanBuy : int = MaxQuiversYouCanBuy * ArrowsPerQuiver

Print("Liczba strzał, które możesz kupić za monety, wynosi maksymalnie {MaxArrowsYouCanBuy}.") # Błąd: Nieznany identyfikator MaxArrowsYouCanBuy
Copy full snippet

Verse nie obsługuje wielokrotnego użycia identyfikatora, nawet jeśli jest on zadeklarowany w innym zakresie, chyba że możesz zakwalifikować identyfikator przez dodanie przed identyfikatorem członu (qualifying_scope:), w którym qualifying_scope jest nazwą modułu, klasy lub interfejsu identyfikatora. Przy każdym definiowaniu lub użyciu identyfikatora konieczne jest również dodanie do niego kwalifikatora.

Więcej informacji: moduł, klasa oraz interfejs.

Formaty bloku kodu

Bloki kodu w Verse ma trzy możliwe formaty. Wszystkie są semantycznie równoważne, więc możesz zmienić styl bloku kodu bez zmiany jego działania.

Jeśli zagnieżdżasz blok kodu w innym bloku kodu, nadal musisz użyć identyfikatora na początku zagnieżdżonego bloku kodu. Aby zagnieździć kod, użyj wyrażenia blok.

Format z odstępami

W tym formacie blok rozpoczyna się od :, a każde wyrażenie następuje w osobnym wierszu. Każdy wiersz ma jednakowe wcięcie z czterema znakami spacji.

if (test-arg-block):
    wyrażenie1
    wyrażenie2
Copy full snippet

Zauważ, że if (test-arg-block) nie jest częścią bloku, ale blok zaczyna się na końcu tego wiersza od :.

Można również użyć znaku ;, aby oddzielić wiele wyrażeń w jednym wierszu.

Format wielowierszowy z nawiasami

Blok jest zamknięty {}, a wyrażenia są nowymi liniami.

if (test-arg-block)
{
    wyrażenie1
    wyrażenie2
}
Copy full snippet

Można również użyć znaku ;, aby oddzielić wiele wyrażeń w jednym wierszu.

Format jednej linii z kropką

W tym formacie blok zaczyna się od ., każde wyrażenie znajduje się w tym samym wierszu, a ponadto każde wyrażenie jest oddzielone znakiem ;, a nie umieszczone w nowym wierszu.

if (test-arg-block). expression1; expression2
Copy full snippet

if (test-arg-block). expression1 else. wyrażenie2
Copy full snippet