Wyrażenie case w Verse | Fortnite Dokumentacja

Za pomocą wyrażeń case można sterować przepływem programu z poziomu listy wyboru. Polecenie case w Verse to sposób na testowanie jednej wartości względem wielu możliwych wartości (tak jak przy użyciu =) i uruchamianie kodu na podstawie tego, która z nich pasuje.

Wyrażenia case można znaleźć we wszystkich rodzajach zastosowań, na przykład w grach, w których występuje postać niezależna (NPC).

Załóżmy na przykład, że używasz urządzenia generatora strażników z włączoną funkcją patrolowania. Gdy strażnik pojawia się w grze, ma kilka możliwych stanów aktywnych, takich jak bezczynność, patrol, alarm, atak i zbieranie surowców. Przykładowy diagram przejścia między stanami może wyglądać następująco:

Przechodzenie między stanami w grze w Verse

Te przejścia między stanami możesz obserwować w grze.

Na tym filmie strażnik ma włączoną opcję patrolowania jako zachowanie domyślne.

Na filmie strażnik przechodzi od patrolowania bazy naukowej do zbierania niektórych zasobów. Następnie strażnik zauważa gracza, co powoduje przejście strażnika w stan alarmu (oznaczony zawieszonym znakiem zapytania) przed przejściem w stan ataku (oznaczony zawieszonym wykrzyknikiem).

W zależności od stanu, w jakim jest strażnik, będzie on wykazywał pewne zachowania, które są zwykle zakodowane jako funkcje wywoływane, gdy program postanowi wejść w określony stan.

Jako kod, to zaawansowane przejście między stanami strażnika może wyglądać następująco:

Verse

case(GuardStateVariable):
        idle_state =>
            RunIdleAnimation()
            SearchPlayerCharacter()
        harvest_state =>
            GatherResources()
        alert_state=>
            RunAlertAnimation()
            PlayAlertSound()
            DisplayAlertUIElement()

To wyrażenie case przekazuje etykietę, która informuje program, jakie funkcje należy uruchomić, gdy strażnik przejdzie w określony stan.

W tym wyrażeniu stan strażnika patrol_state jest przypadkiem domyślnym, ponieważ strażnik z włączonym stanem patrolu powinien uruchomić swoje domyślne zachowanie dla tego stanu.

Składniowo wygląda to tak samo jak:

Verse

expression0
    case (test-arg-block):
    label1 =>
        expression1
    label2 =>
        expression2
    _ =>
        expression3 for the default case
    expression4

expression0
    case (test-arg-block):
    label1 =>
        expression1
    label2 =>
        expression2
    _ =>
        expression3 for the default case
    expression4

Schemat przepływu wyrażenia case w Verse

Każdy wzór w bloku case, taki jak label1 i label2, musi mieć postać constant => block, gdzie stała może być liczbą całkowitą, wartością logiczną, ciągiem tekstowym, znakiem lub typem wyliczeniowym. Zatem polecenia case działają tylko z typami int, logic, string, char i enum.

Struktura

Pod względem strukturalnym wyrażenie case w Verse uruchamia kod na podstawie danych wejściowych bloku argumentów testu GuardStateVariable, a pod względem funkcjonalnym działa tak samo jak seria wyrażeń if.

Przykładowe uruchomienie wyrażenia expression3, stan alert_state

W tym przykładzie program Verse uruchamia wyrażenie expression3, jeśli GuardStateVariable zmienia się na alert_state. Jeśli program przechodzi do stanu patrol_state, Verse strukturalnie przechodzi do przypadku domyślnego i uruchamia wyrażenie expression5.

Przykładowe uruchomienie stanu domyślnego, wyrażenia expression5

Używanie wyrażenia case z innymi przepływami sterowania

Bloki w poleceniu case mogą być przerywane i kontynuowane, jeśli polecenie case znajduje się wewnątrz loop. Bloki poleceń case mogą również wracać z funkcji, w której się znajdują.

Na przykład:

Verse

loop:
        case (x):
            42 => break
            _ => {}

loop:
        case (x):
            42 => break
            _ => {}

Ta absurdalna pętla zakończy się natychmiast, jeśli x = 42, lub zapętli się w nieskończoność.

Inny przykład:

Verse

Foo(x : int) : int =
        case (x):
            100 => return 200
            _ => return 100

Foo(x : int) : int =
        case (x):
            100 => return 200
            _ => return 100

Ten przykład jest odpowiednikiem tego:

Verse

Foo(x : int) : int =
        case (x):
            100 => 200
            _ => 100

Foo(x : int) : int =
        case (x):
            100 => 200
            _ => 100

Dzieje się tak dlatego, że polecenie case jest ostatnim wyrażeniem funkcji.

Domyślny przypadek

Polecenia case, które nie mają wyrażenia case _=> (przypadek domyślny) zakończą się niepowodzeniem, jeśli żaden z przypadków nie będzie pasował. Takich poleceń case można używać w kontekstach niepowodzenia (takich jak funkcje z efektem decides).

Polecenia case, które pasują do wszystkich przypadków wyliczenia, nie zakończą się niepowodzeniem, nawet jeśli nie mają wyrażenia case _=>.